اشعار حقوقی

 

          عدالت و دادگستری در شعر پارسی

 

                 

             

 

 

              به  نام  خداوند  داد  و  خرد

 

                                     که  بیداد گر را  به  آتش  برد

 

 

            هر آن کس ستم،پیشه خویش کرد

                        

                                    به دست کسان،تیغ و یا نیش کرد

 

 

            سیه رو بود نزد دادار ، او

 

                                    بماند ز عادل ، چه ؟  نام  نکو

 

 

            عدل  باشد  پاسبان  گام ها

 

                                    نی به شب چوبک زنان بر بام ها